ارسال لپ تاپ و دوربین حرفه ای توسط لک لک ها

تیتر این پست به نظر کمی عجیب می آید، نه؟ خوب دقیقاً ماجرا همین است که من هم متعجب شده ام.

Image result for stork bringing baby

سایت های واسط و کم برای فری لنسر ها بسیار خوب هستند خصوصاً که ما به سیستم جهانی مالی وصل نیستیم و یک شبکه ی ملی برای اینکار لازم بوده.

اما گاهی برخی این سایت ها و اعضاء آن در مقابل کسب درآمد، و یا قدم نهادن از تازه کاری به کار حرفه ای،  صدماتی به اصناف می زنند.

مثلا امروز چشمم به این آگهی خورد، واقعاً نمی توانم تصور کنم چه طور کسی حاضر می شود از دوربینش استفاده کند، ریسک حمل و نقل آن همه تجهیزات را بخرد و تنها برای هر سه عکس ۲۰ هزار تومان دریافت کند، و اینکه تا به آن لحظه ۵ نفر چنین در خواستی داده اند،مشابه این آگهی زیاد است و تنها موردی که به ذهنم رسید این که یا افراد به طور تفریحی کار می کنند و منبع درآمد دیگری دارند، یا برای بازارگرمی از طرف خود وب سایت سفارش داده اند و یا تجهیزات، هزینه ی اجاره، برق و … را لک لک ها برایشان رایگان از آسمان می فرستند.

و یا در این وب سایت که خود را جامعه ای  می داند می گشتم که به لیست مسابقات رسیدم، به مبلغ جوایز که نگاه کنید، اصلاً در حد جایزه نیست بلکه همان حق الزحمه ی معمول است با این تفاوت که به کارفرما این فرصت را می دهد که چندین طرح و ایده ی رایگان را دریافت کند و از بین یکی انتخاب کند.

این من را یاد یکی از ویدئوهای فوق العاده جالب ایرنه رودنیک، عکاس مورد علاقه ام انداخت.

YouTube – Oct 11, 2018
ایرنه در یکی از ویدئوهایش یکی از عکس هایش را برای رتوش به سه نفر در سایت فیور داد، یک نفر با قیمت ارزان کار می کرد، و کار را سریع می داد، یک نفر که قیمتی متوسط داشت و دیگری که قیمت بالایی داشت.
فقط باید ویدئو را ببینید، نفر اوّل، چهره ی فرد را شبیه به شِرِک کرده بود !!!
امّا در اینجا دوست دارم کمی شخصی تر بنویسم و از تفکراتم بنویسم تا بلکه بتوانم نظرات شما را در پایین این پست بخوانم ( و یا اگر راحت نیستید می توانید ایمیل بزنید)
مورد اوّل اینکه کارها در ذهن من به دو دسته تقسیم می شوند
کارهای هنری : به این معنا که در آن چیز، محصول یا ایده ی جدیدی خلق شده
کارهای انبوه: که بعد از خلق ایده قابل تکثیر بوده و به تعداد بیشتری فروخته می شوند
مثلاً از نظر من ساخت و طراحی یک وبسایت برای یک جای خاص، تولید انیمیشن به سفارش جایی و یا انیمیشن داستانی، تصویرسازی ویژه و ابداع الگوریتم، نوشتن کتاب  کار هنری محسوب می شوند.
در مقابل، کارهای با قابلیت استفاده مجدد، مثل اجرای طرح خاصی از گرافیک، تیزر و … با جایگذاری نام ها و تیترها، تکثیر تصویر سازی روی کارت، ماگ ، چاپ کتاب و فروش، ساخت مجسمه به تعداد بالا،  فروش اپلیکیشن در بازارچه های مخصوص، ایجاد وب سایت برای فرد روی قالب از پیش تعیین شده، … کارهای غیر هنری محسوب می شود.
در تقسیم بندی من کار غیر هنری، در طول گذر زمان  و فروش های مداوم  مدام درآمد دارد مثلا کتاب به چاپ چندم که می رسد همچنان در آمد به نویسنده می رسد، یا تصویرسازی که محصولش را روی ماگ می زند ممکن است از طرحی که ۱۰ سال پیش کشیده همچنان درآمد داشته باشد، به همین دلیل در مقابل کار هنری ( خلاقانه) از آن جا که با زمان و ایده روبروست باید دستمزد بالایی داشته باشد. در واقع باید کارفرما، هزینه ی درآمدی که فرد می تواند در ده سال از آن تصویرسازی، فروش قالب وبسایت، فروش قالب افترافکت داشته باشد را بابت وقتی که به طور ویژه از او می گیرد پرداخت کند.
اما اینطور نیست و پیدا کردن دلایل مشکل زمان می خواد و راهکارهای آن نیز مثلاً شاید  آموزش هایی برای تازه کارها و یا صحبت درباره ی روحیه ی صنفی در دانشگاه ها، که من قصد ندارم وارد این بحث یعنی پیدا کردن دلیل و راهکار بشوم.
در تقسیم بندی دیگری که من در ذهنم کرده ام کارها دو دسته ی
انجام بر اساس سفارش ( مثل دوختن کت بر اساس سفارش مشتری)
و بر اساس تولید پیش از یافتن مشتری ( مثل لباس های از پیش دوخته شده و آماده ی پرو ) است.
دسته ی اوّل اصل ماجراست یعنی مثلاً من در دروس مهندسی نرم افزار، انواع و اقسام نکات مصاحبه با سازمان طرف صحبت، نیازسنجی، تعامل با مشتری و … را خوانده ام و یا در انیمیشن همواره به شکل یک پروژه که تهیه کننده ای دارد به ماجرا و مسائل هنری آن می پرداختیم.
اما الان به نظرم می رسد که این شیوه با توجه به عدم تمایلی که برای دریافت پروژه های شسته رفته در سفارش دهندگان وجود دارد ( به زبان خودمانی، ماست مالی ) و از طرفی شکسته شدن قیمت ها توسط تازه کاران دیگر نه راه اصلی بلکه راه جانبی باشد
حداقل برای من که این طور است حس می کنم بیشتر تمایل دارم محصولات آماده ی پوشیدن بدوزم تا محصولات کت و شلوار و دامن ویژه ی افراد در حالی برنامه ای برای پوشیدن آن کت و شلوار و دامن دست دوز برای سفارش دهنده وجود ندارد.
برای کسی که محصولی تولید می کند یا کاری می کند، دیده نشدن کارش یا استفاده نشدن از آن خیلی سخت است، خصوصاً اگر پول خوبی نگرفته باشد. حال چه کار مربوط به طراحی یک نیروگاه باشد، یا طراحی معماری، یا یک سیستم گردش اطلاعات و یا یک فیلم یا طرح گرافیک
حالا سوالی که برای من پیش آمد این هست که چه طور می توان پول خوبی گرفت؟ در واقع چه طور می توان هر روز که از عمر می گذرد قدمی برداشت که به وضوح از فردی که تازه وارد کار میشود فاصله گرفت؟ و این سوال برایم مطرح شد که چه مهارت هایی هستند که با گذر عمر کهنه نمی شوند و بلکه مثل فرش دستباف ارزشمند تر می شوند.
بگذارید بیشتر توضیح دهم، مثلا سال ۹۳ برای هر جلسه ی یک ساعت و نیم پژوهش ۴۵ هزار تومان و برای هر جلسه ی یک ساعت و نیم آموزش ۲۰ هزار تومان دریافت می کردم، البته این قیمت پژوهش برای همه ی مدرسان یکسان نبود و برای من با توجه به سابقه ی ۱۰ ساله و اینکه چند باری که نبودم کار به شدت لنگ ماند و خراب شد درنظر گرفته شده بود، اما مثلاً همان موقع خبر دار شدم که دستمزد آموزش فردی در مدرسه پسرانه، که هنوز دوران کارشناسی اش را نیز تمام نکرده بود ۳۰ هزار تومان بود و قطعاً همکاران مهندس یا کارشناس ارشد دستمزد بالاتر می گرفتند. زمان گذشت و دوستان جدید، دانشجو و یا فارغ التحصیل به تیم پیوستند
سال ۹۵ بود که یک نفر خیلی پکر بود  که تابستان نتوانسته کلاسی بردارد و درآمدی ندارد، من از او پرسیدم که برای کلاس پژوهش چه قدر می گیرد و او گفت ۲۰ هزار تومان! که برای کل تابستان چیزی حدود ۱۲۰ هزار تومان دستش را می گرفت، به او خیلی اعتراض کردم که این کار را با بقیه نکند و با دستمزدی که به وضوح پایین تر از چندین سال قبل است، این قدر التماس کار نکند، اما متوجه شدم برای خانم ها گاهی انگیزه مالی نیست، مثلاً دوست من دو مورد بیشتر از همه نگرانش می کرد که من درکش می کنم
اوّلی اینکه  از آن که صبح سر کار نرود به فکر و خیال می افتاد و روحیه اش را نمی توانست جمع کند، در واقع این مورد خیلی برای افراد که تمایل به کار برای افراد دارند پیش می آید و هیچ اشکالی هم ندارد، اگر همه قرار باشد ایده پرداز باشند که هیچ کس نخواهد بود پروژه ها را جلو ببرد.
مورد دومی که نگرانش می کرد و یا یک همکار دیگرم نیز سالیان قبل بعد از بارداری نگرانش بود آن بود که از بابت سر کار نرفتن مورد قضاوت بدی توسط فامیل و مادر همسرش قرار بگیرد و فکر کنند که بیکار و بی عار است. این تفکرات و ترس ها و نگرانی ها زیاد دیده می شود در صورتی که حتی یک نمونه برخورد منفی هم شاید ندیده باشند اما این ترس شاید به دلیل جملات و فیلم ها و سریال ها در فکر بعضی بیفتند.
یا مثلاً دوستی سال ۹۶ تعریف می کرد که شرکتشان دنبال گرافیست بود، ۴ نفر برای مصاحبه آمدند، نفر اوّل گفت حقوق چهار ونیم میلیون می خواد، دو نفر دیگر حدود دو تا سه میلیون گفتند و دختر جوانی حقوق یک میلیون و نیم خواست، شرکت دختر را استخدام کرد، که خوب بعد از ۳-۴ ماه کار آن طور که می خواست راضی کننده نبود و دوباره به دنبال نیروی کار می گشت
یا مثلا یادم می آید تازه که فارغ التحصیل شده بودم برای سمت مدیر تبلیغات یک از شرکت های ارتباطی رفتم و بسیار خوششان آمد،  و گفتند که جایگاهی که دارند کارشناس هست و نه کارشناس ارشد ( که این به حقوق مربوط می شد) و من با ان مساله ای نداشتم اما موردی که مورد پسند من نبود این بود که احتیاج به کسی نداشتند که کار تولید کنند بلکه احتیاج به کسی داشتند که با استودیوهای تولیدی بیرون ( که یک استودیو خاص بود) جلساتی بگذارد و قرارداد ببندد و موضوع آگهی ها و … را تفهیم کند.
سوالی که بعد از این سال ها برای من پیش می آید این است که همیشه و همه جای دنیا افراد تازه کار هستند و هیچ کس حرفه ای به دنیا نیامده و رشد همیشه ادامه دارد
اما چه مهارت هایی هستند که مدام باید تقویتشان کرد تا رشد ادامه داشته باشد. در واقع در زندگی خلاقانه ( هنری) مسیر زندگی به شدت از زندگی استخدامی فاصله می گیرد: روحیه و توکل به شدت مهم است، برخورد خوب با افراد مهم است، تولید کارهای غیر تبلیغاتی برای عموم مهم است.
اما آیا مهارت خاصی هم مهم است؟  به نظرم کارهای اپراتوری مثل فلان نرم افزار یا فلان تکنیک جواب نیستند چرا که یا تغییر می کنند یا در ۶ ماه فراگرفته می شوند . شاید جواب دو حالت باشد یکی کارهایی که به ناخودآگاه وارد می شوند مثل نمایش های بدنی، طراحی، مجسمه سازی، زبان،  و یا کارهایی که سرعت عمل در آن ها معیار است مثل حل مساله سرعتی
نظر و فکر شما چیست؟

نویسنده: حدیث

حدیث ملکی: هنرمند کوچولوی حرفه ای و پژوهشگری که از دنیای انیمیشن به دنیای واقعی آمده، قصه ها و دانستنیها را به تصویر می کشد| ساکنِ بیسکولنز| کارشناس ارشد انیمیشن، کارشناس مهندسی نرم افزار، عکاس و طراح اطلاعات خودآموخته | http://bisculens.ir | http://hmaleki.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *