بیسکولنز#8: عکس هایی از دنیای میکروسکوپی


درحاشیه

و یک بحث حاشیه ای اینکه تقریباً 11 سال از وقتی که اولین انیمیشنم را ساختم و به دو جشنواره در آمریکا فرستادم گذشته و تجربه های زیادی در مورد انیمیشن، فیلم، کتاب، عکس و … داشته ام. همیشه در همه جای دنیای  برخورد های خوب و برخورد های بی تفاوت وجود داشته. چنین رفتار های خوبی یا پیام های پر محبتی در حتی اعلام عدم پذیرش همیشه مشوق هستند در ایران از طرف یکی از جشنواره ها چنین برخورد خوب و گرمی داشته ام اما به طور کلی در جشنواره های دیگر با وجود مخارجی که برای آن ها شده است  و تبلیغاتی که دارند چه انواع سفارشی و چه انواع ارزشی آن، اما هیچ کدام ( به جز آن یک مورد که گفتم) سیستم اطلاع رسانی درست به شرکت کننده ها ندارند. پاسخ دادن به فردی که شرکت کرده، با یک اس ام اس یا خبرنامه ایمیلی یا حتی نامه کمترین کاری است که یک جا برای تشکر از علاقه مندی افراد به آن می تواند انجام دهد، بماند که یک بار پایان نامه ای از من در جایی پذیرفته شده بود و در اواسط آن از طریق دفترچه ی یکی از دوستانم فهمیدم و فیلمم هم دو سال بعد در همان جا پذیرفته شده بود و با هم از طریق یکی از دوستانم که اتفاقی اسمم را در وب سایت دیده بود با خبر شده ام. سیستم ها هوشمند و هوشمند تر می شوند اما استفاده ی آن ها فقط مربوط به موارد تجاری، فروشگاه، و … است.

نویسنده: حدیث

بُن پُم:نوشته هایی از مطالعات روزانه ی حدیث در هنر، علم و تکنیک | مهارت ها: عکاسی، انیمیشن دوبعدی و استاپ موشن، برنامه نویسی CSS و مصورسازی اطلاعات و نوازندگی سه تار |دانشجو و هنرجوی دوره های آنلاین ویدئویی، کارشناس ارشد انیمیشن دانشگاه هنر، کارشناسی نرم افزار شهید بهشتی |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *