جواهرات فیروزه کوبIranian Jewelry

New Trend of Using Iranian Traditional Art in Modern Jewelry, A good souvenir

فکر می کنم قبلا در پستی درباره ی شرکت کردن در نمایشگاه طراحی جواهر دانشگاه تهران و لذتی که از صحبت های یکی از طراحان جواهر، خانم بنفشه همتی بردم، نوشته ام.
انگشتر فیروزه کوب
منبع عکسها سایت aranick.com

فیروزه کوبی
از طرفی گاهی در سفرهایم و یا در شرایطی که همراه توریستی در ایران بوده ام به اجناسی برخوردم که اگرچه که صنایع دستی بودند اما کاربردی نبودند، مثلا گیوه ای که هرجور حسابش کنی، غیر اصولی و نامناسب برای پا است. یا مثلا مسئول موزه از من می خواهم برای توریست ها بگویم که اجناس فروشگاه قابل فروش است، با اینکه این کار را به خوبی انجام می دهم اما در اعماق ذهنم می گویم چرا یک خارجی باید مبلغ زیادی را برای پاپوشی قرمز رنگ بخرد که خیلی زیباست اما ناراحت بودنش داد می زند. اصلا مگر می شود آن را در دنیای مدرن پوشید.
این حرف ها اصلا به معنای نابودی صنایع دستی نیست بلکه برعکس موافق تغییر و طراحی های جدید بر پایه ی آن برای حفظشان هستم. مستندی می دیدم از چترسازی دستی در انگلستان، به قدری این کار دقیق و با محاسبات انجام میشد که چتر از چتر ماشینی بهتر و قیمتش هم چندین برابر بود.
یا سازها، چه ایرادی دارد کمی از مهندسی استفاده کنیم و آن را با صنعت دست تلفیق کنیم.
بر گردیم به بخش جواهر، در مورد طراحی جواهر رویکردهای خوبی می بینم، رویکردی که سعی در شکستن قالب های همیشه تعریف شده و استفاده از مفاهیم در طراحی است، تمرکز یکی روی معماری ایرانی است و دیگری از حواهرات مغول الهام می گیرد.
چند روز پیش برای خرید هدیه ای به یک مغازه ی صنایع دستی رفتم. کارهای بسیار زیبایی دیدمکارهای فیروزه کوب هم بود که قیمت بالایی داشت. در نهایت با توجه به سلیقه ای که می دانستم مینا روی سفال انتخاب کردم بعد از آن در بین همه یک مورد بسیار جلب توجهم کرد و آن استفاده از فیروزه کوبی در جواهرات بود، انگشتر، آویز، دستبند. از این فکر و ایده بسیار خودم آمد، طراحی مدرن به همراه سنگ و نماد هایی از سنت. فوق العاده بود
به نظر میاد جای کار خیلی هست جای طراحی و …
به نظر من این وظیفه ی اصلی طراح هاست، ما در طراحی کم گذاشتیم مثلا الان بحث و گزارش هایی هست از اینکه گرایش عموم مردم به خرید کاج و تزئینات کریسمس را مناسب نمی دانند. جدای از اینکه من مخالفتی با این موضوع ندارم اگر چه که معمولا اهل این گونه خرج کردن ها نیستم چه برای کریسس چه برای چهارشنبه سوری مگر آجیل و خوراکی اش. اما باید بگویم که حذف شدن عناصر طراحی و فیزیکی و آیینی است که از عید ها آن ها را بی روح می کند، وقتی دیگر مثل قدیم بچه ها نمی توانند چادری بیندازند، قاشق زنی کنند گریم کنند و شکلات جمع کنند خوب چه چاره ای است که از هالووین استفاده کنیم که حس خوب داشته باشیم یا وقتی عید نوروز دیگر ننه و عمو ندارد و فقط دید و بازدید است. البته در کریسمس هم دید و بازدید غلبه می کند بر درخت و خوراکی اما مساله این است که وجود المان های ظاهری، فیزیکی و طراحی لازم است. ضمن اینکه برخی برخورد های خشن و خشک باعث زده شدن افراد از مراسم داخلی می شود، مثلا وقتی کریسمس را تبریک بگویی برخی با اخم و خشونت پاسخ می دهند که چرا تبریک می گویی! یا مثلا گزارش هایی که در متن گزارش خشونت و نادیده شمردن آزادی افراد موج می زند. شما قاضی، بیشتر طرف آدم خوش اخلاق می روید یا آدم بد اخلاق؟
منبع: مجله ی بن پم

نویسنده: حدیث

بُن پُم:نوشته هایی از مطالعات روزانه ی حدیث در هنر، علم و تکنیک | مهارت ها: عکاسی، انیمیشن دوبعدی و استاپ موشن، برنامه نویسی CSS و مصورسازی اطلاعات |دانشجو و هنرجوی دوره های آنلاین ویدئویی، کارشناس ارشد انیمیشن دانشگاه هنر، کارشناسی نرم افزار شهید بهشتی |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *