ترک تحصیل، کار، محل زندگی …

حتماً برای شما هم اتفاق افتاده که تصمیم جدید و تصمیم به ایجاد تحولی گرفتید. این مورد خوب و از ضروریات هست.
عنوان این موضوع یعنی ترک تحصیل، کار، محل زندگی  عنوانی گسترده است و طیف گسترده ای از عملکرد مثبت تا منفی رو شامل می شود.


یادم می آید یکی از آشنایان وقتی کلاس اول بود انقدر از فشار کار و از اینکه بعد از یک روز از مبصری کلاس برداشته شده بود ناراحت بود که گفت می خواهد ترک تحصیل کند، هر چند که الان هر موقع یاد آن خاطره می افتد می خندد. گاهی ترک ها به این علت هستند یعنی فشار ؛و نگاه به هدف در آن وحود ندارد این جاست که اهمیت همدلی انسان ها با هم دیگر و کمک مشخص می شود.

دوم تصمیم به تغییر در زندگی است و خسته شدن از یک نواختی و یا در نظر داشتن یک هدف، گاهی پیش از برنامه ریزی به این فکر می افتیم که شاید بزرگترین مزاحم برای نرسیدن به اهدافمان محل کاری است که در آن مشغولیم، گروه کاری است که فضای مسمومی دارد، جایی است که در آن زندگی می کنیم و … این دو حالت دارد یعنی یا این نتیجه گیری با ارزیابی و بررسی شرایط حاصل شده که ارزشمند است و ترک غالبا به نتیجه می رسد گاهی این ارزیابی صورت نگرفته و تنها گام اول را رهایی قرار داده تا حالا بعد از آن به برنامه ریزی و … پرداخته شود این کمی اما جای تامل دارد.

خود من هم بارها به فکر ترک محل کار، محل زندگی، محل تحصیل افتاده ام و گاهی به فکر تغییر محل کار، محل زندگی، محل تحصیل بوده ام این کاملاً طبیعی است و حتی فکر می کند در جایی از قرآن گفته شده اگر در جایی نتوانستید زندگی کنید یا به گناه افتادید آن جا را ترک کنید و مهاجرت کنید.

دیروز یک وبلاگ نویس از ترک تحصیل در دبیرستان نوشته بود اما نه برای خستگی یا فشار بلکه هدف مهمی داشت که تحصیل و سیستم آموزش پرورش و سیستم دانشگاهی  را ضعیف  و سطح پایین تر و به نوعی اتلاف وقت می دانست، و من این پاسخ را برایش نوشتم، اینجا می گذارم،  شاید روزی به کار فرد دیگری بیاید:

از نظر من آدم هایی که ناگهان تصمیم می گیرند کارشون رو عوض کنند، رشته شون رو تغییر بدن یا شرایط رو عوض کنند، آدم های جسوری هستند، شاید لزوماً همیشه موفق نباشند اما جسور هستند. و جسارت خیلی خوبه، چرا که خیلی از افراد آه و ناله می کنند، شکایت می کنند یا غیبت می کنند اما کاری نمی کنند. دلایل ترک تحصیل چند گونه داره: شرایط اجتماعی، شرایط مالی، خستگی و دلیل متفاوت تر یعنی تمرکز کردن روی هدف.
در ایران نمونه های موفقی از ترک دانشگاه مثلا از دانشگاه شریف دیده ام که به موفقیت هم رسیده اند یا در خارج خیلی ها را دیده ام که در معرفی خود توضیح داده اند دانشگاه را برای تمرکز روی تخصصشان ترک کرده اند. ما در دوره ی گذار هستیم، گذار از دوره ای که پدر و مادر های ما به ما می گفتند دانشگاه برو و مدرک بگیر تا کار خوب داشته باشی به دوره ای که اشباع مدرک و اشباع استاد و هیأت علمی دانشگاه وجود دارد و داشتن نمونه کار خوب مزیت است. اما هنوز به درجه ای نرسیده ایم که صرفاً روی مهارت ها تمرکز کنیم و هنوز داشتن مدرک مهم است جالب اینکه در خیلی جاها محل اخذ مدرک مهم نیست و برای همین بسیاری در حین کار به یکی از دانشگاهها بدون کنکور و با پرداخت شهریه ی لازم مدرکی کسب می کنند.

چیزی که قابل لمس هست این هست که تحصیل (به طور کلی) کار سخت و وقت گیری نیست، و اگر کسی بداند که نباید از تحصیل توقع مهارت داشته باشد می تواند آن را در برنامه اش بگنجاند و همچنان روی هدفش متمرکز باشد.
به نظر من کاملاً به صرفه است که فردی که هدف و انگیزه دارد در بخشی از وقتش تحصیل راه بگنجاند، چند احتمال وجود دارد:
-یا دوره ی تحصیل بسیار سطح پایین تر و آسان تر از اهداف اوست که می تواند با آن به عنوان وقتی که برای یک کلاس یا ورزش یا مثلا سفر می گذارد برخورد کند.
– یا تحصیل که روی مسائل تئوری تمرکز می کند، باعث می شود فرد که مشغول کسب مهارت و تکنیک است از لحاظ بینش و دیدگاه روی کارش هم نگاه جامعی کسب کند و روزی که از مهارت خسته شد با اضافه کردن تئوری و دیدگاه به سبک شخصی خودش برسد.
– یا اصلا فرد در گذر زمان می بیند بیشتر شیفته ی مسائل تئوری و بحث است و تمرکزش را روی تحقیق و پژوهش آکادمیک یا تدریس بگذارد.

چیزی که هست گاهی شرایط انقدر بالا و پایین می شود که حتی از تغییر نکردن سمت و سوی علاقه هایمان نمی توانیم مطمئن باشیم چه خوب که یک آذوقه هایی در کوله پشتی مان داشته باشیم تا مثلا اگر پلی جلویمان خراب شده بود بتوانیم از مسیر دیگری بریم.

نویسنده: حدیث

نوشته های از مطالعات روزانه ام در هنر، علم و تکنیک | بُن - پُم به معنای سیب خوب است | حدیث هستم، فیلمسازی انیمیشن کوتاه، توسعه ی وب سایت، و عکاسی، نوشتن و تدریس و سخنرانی کارهایی است که مشغول آن هستم | ارشد انیمیشن دانشگاه هنر، کارشناسی نرم افزار شهید بهشتی |در بُن-پُم نو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *