10 مشکل مخصوص انسان های باهوش

نوشته جسیکا استیلمن، ترجمه ی حدیث ملکی، مجله بلاگ بُن پُم ، منبع 

اگر قرصی معرفی کنید که با خوردن آن هوشمندی افراد بالا رود، مردم سریع آن را از شما می گیرند و قورت می دهند، به همین خاطر است که در اینترنت پر از مقالاتی است که در مورد هوش، افزایش هوش، و هوشمندانه رفتار کردن نوشته شده اند.

اگر چه که زندگی کردن به جای نوابغ به نظر جالب می رسد اما در واقع سختی و چالش های خودش را دارد.

حرف من را قبول ندارید؟ خوب به پژوهش رمیت ستی از دانشگاه استنفورد ارجاعتان می دهم. در حالی که با نوابع زیادی از نزدیک کار کرده، چند الگوی مشترک در بین آن ها پیدا کرده و آن ها را در وبلاگش نوشته است.

  • آن ها مسائل را خیلی پیچیده می بینند. از آن جایی که این افراد می توانند مسائل را از چند بعد ببیند، در مواردی که تنها ساکت شدن و دست به کار شدن مساله را حل می کنند آن ها واقعاً در تلاش و چالش می افتند.
  • آن ها ایده آل گرا هستند. ایده آل گرایی در آن ها نوعی از ترس از شکست است.
  • آن ها از اینکه احمق پنداشته شوند می ترسند. و گاهی این باعث می شود ترس از نادان شمرده شدن باعث شود بعد از تحصیلات آن ها سوالات خود را نپرسند.
  • آن ها تازه کار بودن را کاملاً فراموش می کنند و هرچه قدر که در کار حرفه ای تر می شوند کاملاً با فضای تازه کار بودن بیگانه می شوند.
  • آن ها می خواند از  انجام اصول اولیه بپرند، در واقع خیلی ها شاید این طور باشند در واقع خیلی ها فکر می کنند انقدر پیشرفت کرده اند که نیازی به رعایت پایه های ابتدایی ندارند.

افراد هوشمند تنها هستند. 

پژوهشی جدید نشان داده که افراد باهوش غالباً ترجیح می دهند تنها باشند چرا؟ آن طور که کارول گراهامدر واشنگتن پست توضیح داده،افراد با هوش و توانایی بالا ترجیح میدهند انرژی خود را کمتر برای روابط اجتماعی و بیشتر برای اهداف بلند مدت مصرف کنند.

البته این برای افراد خیلی باهوش یک مزیت است و اگرچه که ممکن است به نظر تنها برسند اما کم کردن ارتباطات شیوه ی زندگی آن ها را به سمت انزوا نمی برد – در واقع ممکن است  ایجاد کسب و کاری تکان دهنده در دنیا یا درمان بیماری ای برای مردم برایشان مهم از صحبت در مورد از دست دادن بازی بولینگ دیشب باشد.

آن ها می دانند که چه قدر نمی دانند

در مورد اثر دانینگ کراگر شنیده اید؟ اگر نمی دانید حتماً آن را دیده اید افراد نادان کمتر کوشا هستند چون به این مساله که نمی دانند واقف نیستند اما افراد هوشمند به توانایی های اطمینان بی حد و اندازه ندارند و به این که نمی دانند واقف هستند.

در واقع افراد آگاه حتی ممکن است بیشتر در خطر سندوم ایمپوستر قرار بگیرند.

آن ها در بیشتر توسط استریوتایپ ها به اشتباه می افتند.

با اینکه برداشت اولیه ما این هست که افرادی که به راحتی فریب الگوهای یا دسته بندی های رایج معرفی شده در جامعه را می خورند احمق هستند اما افراد باهوش به دلیل اینکه توانایی دید سریع تر و تصمیم گیری سریع تری دارند بیشتر احتمال دارند در چنین مواردی سریع طبق الگوهای جا افتاده تصمیمی بگیرند و طعمه شوند .

آن ها بیشتر در کار حواسشان پرت می شود

به دلیل این که نمی توانند به اولویت بندی بین ایده های متعددی که به ذهنشان می آید بپردازند، ممکن است تمرکز کمتری داشته باشند و بیشتر حواسشان پرت شود

آن ها زیر فشار توقع ها هستند 

داشتن ذهن هوشمند چیز خوبی است اما در صورتی که این باعث ایجاد توقعات زیاد اطرافیان از شما باز هم خوب است؟ نه آن قدر.  پژوهشگران زندکی 1500 کودک با آی کیو بالای 140 را برای چند دهه بررسی کردند و متوجه شدند که آن ها تلاش زیادی برای زندگی خود و زندگی آن ها از تعریف دیگران داشته اند.  طبق نتایج بسیاری از آن ها به جای احساس رضایتمندی از موفقیت هایشان از شکست هایشان در برآورده کردن امیدهای اطرافیان گفته اند.

آیا مورد دیگری هم هست که شما بخواهید به این لیست اضافه کنید؟

نویسنده: حدیث

بُن پُم:نوشته هایی از مطالعات روزانه ی حدیث در هنر، علم و تکنیک | مهارت ها: عکاسی، انیمیشن دوبعدی و استاپ موشن، برنامه نویسی CSS و مصورسازی اطلاعات |دانشجو و هنرجوی دوره های آنلاین ویدئویی، کارشناس ارشد انیمیشن دانشگاه هنر، کارشناسی نرم افزار شهید بهشتی |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *